Dominique De Groen: Corpus Britney

Corpus Britney is een gen­re­bre­ken­de roman vol dub­bel­gan­gers, gees­ten, visi­oe­nen, zij­spo­ren en ver­ha­len-in-ver­ha­len – woest asso­ci­a­tief en door­spekt met don­ke­re humor.

Bella Goth, een B‑horrorfilmactrice die als twee drup­pels water op Britney Spears lijkt, gaat na een draai­dag in rook op. Paranormaal detec­ti­ve Malayney Melkzuur volgt haar spoor over con­ti­nen­ten en door eeu­wen: een hal­lu­ci­ne­ren­de quees­te door pop­cul­tuur, cyber­spa­ce­hor­ror en digi­ta­le ruï­nes, langs de ver­knoop­te geschie­de­nis­sen van het kapi­ta­lis­me, tot aan zijn algo­rit­misch gestuur­de heden.

Naphtha Tears is een expe­ri­men­te­le kort­film. Een lichaam (een meis­je, de aar­de) is uit elkaar geval­len in beel­den, gefrag­men­teerd over de ein­de­lo­ze opper­vlak­tes van audio­vi­su­eel kapi­ta­lis­me. Drie ava­tars rei­zen door kopie­ën van kopie­ën van land­schap­pen, voe­ren een ritu­eel uit om de won­de te helen, het bloe­den van pixels en olie te stel­pen. In de asso­ci­a­tie­ve logi­ca van de droom lopen ver­schil­len­de rea­li­tei­ten in elkaar leeg. Spookachtige papa­raz­ziflit­sen, gesi­mu­leer­de mythes, cele­bri­ty-hei­li­gen, magi­sche plan­ten, en gehei­me geschie­de­nis­sen van steen­kool en olie klit­ten samen, wor­den door elkaar besmet.