Werner Nekes: Reframing landscapes

Werner Nekes (1944 – 2017) geldt als een van de spil­fi­gu­ren van de Duitse avant-gar­de­film. Halverwege de jaren zes­tig ruil­de hij de beel­den­de kunst in voor een 16mm-came­ra en begon vrij­e­lijk te expe­ri­men­te­ren met zowel het opna­me- als montageproces. 

Landschappen – van Hamburg tot Zweden – vor­men een terug­ke­rend motief in zijn werk. Met sin­gle-fra­me shots en meer­vou­di­ge belich­tin­gen ont­leedt en her­bouwt hij deze land­schap­pen op een manier die raakt aan de oor­spron­ke­lij­ke magie en ver­won­de­ring van het medi­um. Nekes noem­de zijn werk zelf ​“licht­the­a­ter,” een spel met opti­sche illusies. 

In Photophthalmia treedt die dia­loog met pre-cine­ma het meest expli­ciet naar voren. De film is een eer­be­toon aan de Gentse hoog­le­raar Joseph Plateau, de grond­leg­ger van het cine­ma­to­gra­fi­sche prin­ci­pe. Volgens de legen­de staar­de Plateau tij­dens zijn onder­zoek naar nabeel­den zo lang in de zon dat hij er blind van werd.

• Filmprints: DFF – Deutsches Filminstitut & Filmmuseum
• Inleiding door Larissa Krampert en Björn Schmitt (exf f. – tage des expe­ri­men­tel­len films frankfurt)