Barbara Rubin: Christmas on Earth (open air)

Art Cinema OFFoff pakt uit met een ana­lo­ge dubbelpro­jec­tie en live­ sound­track voor de der­de edi­tie van Heden Cinema – de reeks open­lucht­ver­to­nin­gen in De Tuin van Heden die tij­dens de zomer twaalf woens­da­gen lang invul­ling krijgt door een ande­re Gentse filmvertoner.

We ver­to­nen Barbara Rubins queer klas­sie­ker Christmas on Earth zoals die oor­spron­ke­lijk bedoeld is: als twee 16mm-films die tege­lij­ker­tijd op het­zelf­de scherm wor­den gepro­jec­teerd, het ene beeld ín het ande­re. Kleurfilters die voor de len­zen wor­den geplaatst, voe­gen kleur toe aan wat anders zwart-wit­film zou zijn. Een live muziek­per­for­man­ce zapt tus­sen radio­zen­ders en put uit wat er op het moment van de scree­ning toe­val­lig te horen is. De beel­den van toen ont­moe­ten het geluid van nu.

Na een kor­te pau­ze wordt de film een twee­de keer ver­toond, dit­maal met de film­rol­len omge­wis­seld. Bij deze twee­de ver­to­ning wordt het publiek uit­ge­no­digd actief bij te dra­gen aan de live kleuref­fec­ten.

Een greep uit de reac­ties na de scree­ning in Londen eer­der dit jaar:

“Its almost hard to belie­ve the per­fect pai­rings were acci­den­tal: a pul­sa­ting vagi­na accom­pa­nied by Chappell Roan’s Pink Pony Club, I Wanna Know What Love Is sco­ring sodo­my, a throb­bing anus see­min­gly sin­ging Macy Gray’s I try to say good­bye and I cho­ke…”

“Will never get Sabrina Carpenter’s Manchild playing over an infer­no of throb­bing repro­duc­ti­ve organs out of my head.” 

“Not sure I’ll ever hear Eric Prydz’s Call on Me in a more incre­di­ble con­text tbh. A shoc­king expe­rien­ce, to say the least.” 

“Linkin Park came on the radio whi­le this was playing, one of the gre­a­test moments of my film going expe­rien­ces to date.”

“Lady Gaga + Rubin = Cinema.”