Nacht van de Experimentele Film 2018

The Angelic Conversation © BFI

20-
21.04
’18 19:30

19:30

Vooruit (Balzaal)
Sint-Pietersnieuwstraat 23, Gent

Tickets

€ 15 / € 11 Bestel

+ Afterparty

Art Cinema OFFoff, presenteert i.s.m. Kunstencentrum Vooruit: Nacht van de Experimentele Film 2018

De vijfde Nacht van de Experimentele Film koketteert zonder gêne met de Romantiek. De grote gevoelens die bij uitstek in Duitsland ronkend benoemd werden als Sturm und Drang, Sehnsucht en Weltschmerz, of bij de Franse dichter Baudelaire als spleen, zijn vandaag onmiskenbaar terug. Het individu tekent zich af als voornamelijk subjectief en solitair, nietig tegenover de natuur en tegelijk vol verlangen om het onbekende tegemoet te treden. Net als de tomeloze natuur boezemt ook de allesverslindende liefde de mens veel ontzag in tijdens de Romantiek. In deze periode die we tegelijk ook als een psychische gesteldheid benaderen, is liefde vooral lijden, denk maar aan Goethes Werther.

Het Gentse platenlabel B.A.A.D.M. (gerund door de grafisch ontwerpers Joris Verdoodt en Mathieu Serruys) en Sofie Verdoodt doken in de hoge aspiraties van Schiller en Thoreau, het gotische schaduwrijk van Edgar Allan Poe, de passionele poëzie van Rimbaud of Lord Byron, en met deze ingrediënten als leidraad stelden ze een fraaie interdisciplinaire affiche samen. De Romantische overgave van het individu dat leeft volgens “alles of niets”-principes, het filosofische concept van het “sublieme” en de esthetica van droom versus werkelijkheid staan centraal in de films en live concerten waar de bezoeker van de Nacht in kan zwelgen.

In de experimentele film en muziek zijn een meer modernistische esthetiek en een rationele digitale cultuur vaak dominant aanwezig. We daagden bijgevolg enkele geluidskunstenaars – zowel internationale gasten als talent van eigen bodem – uit om op zoek te gaan naar de romantische reflex in hun werk, in juxtapositie met avant-gardecinema die eveneens deze hogere sferen uitademt.

De filmpellicule, de originele formaten, waarvan OFFoff al jarenlang haar handelsmerk maakt, confronteren we met elektronische en digitale kunstvormen, nu er alsmaar meer aandacht is voor het analoge. Een voorliefde voor vroege fotografie, het schrijven met een ganzenveer en de negentiende-eeuwse ambachtelijkheid vormen immers een antidotum in cynische tijden. Moeten we echter wel teruggaan in de tijd en het pad van de nostalgie bewandelen, of vinden we ook in de nieuwste muziek en audiovisuele kunst sporen van neoromantische doem en decadentisme? Tijdens de Nacht blazen we de Romantische geest nieuw leven in met eigentijdse allianties tussen muzikale driften en filmische verlangens.

programma: B.A.A.D.M. en Sofie Verdoodt

Derek Jarman

The Angelic Conversation

Derek Jarman was een Brits cineast, auteur, beeldend kunstenaar en iconoclast. In zijn The Angelic Conversation volgen we twee mannen op hun odyssee langs begeerte en hunkering, temidden schilderachtige en tegelijk barre landschappen. Er is passie en begeestering tussen hen beide, maar toch loeren verwoesting en gevaar om de hoek in een occulte droomwereld, grillig aaneengeregen door reli­gieuze symbolen en mystieke rituelen. In haar kenmerkende bezwerende timbre draagt Judi Dench veertien van Shake­speare’s grootste sonnetten voor, als een soort bezieler van liefde. Jarman filmde met super 8, en zette het materiaal over naar 35mm. Art Cinema OFFoff zal voor deze nacht de nieuwe gerestaureerde versie presenteren. Niet alleen het visuele, maar ook de originele soundtrack van de illustere Britse industrial band Coil zal sterker dan voorheen resoneren.

Matthias Müller

Sleepy Haven

De Duitse filmmaker Matthias Müller waagt zich in de onstuimige wateren van de zeemanswereld. Met een mengsel van eigen shots en found footage laat Müller de beelden pulseren met fade-ins en fade-outs, op het ritme van de onverstoorbare golven. In monochromatische blauwtinten evoceert Sleepy Haven een dromerig videoportret van zeelieden in strijd met hun onvervulde verlangens. Naakte lichamen verdrinken net niet in een zee van erotiek en destructie, Eros en Thanatos. Müller maakte een poëtische film met knipogen naar het eerdere werk van Kenneth Anger en Jean Genet.

Sleepy Haven © Light Cone, Paris

Sequences

Sequences volgt op met een eigenzinnige mix van soundscapes, dissonante tape loops en field recordings. Dit audiovisuele en experimentele soloproject van de jonge Antwerpenaar Niels Geybels vertrekt van een radicaal persoonlijke visie waarin gedachtenspinsels over leven, liefde en dood, maar even goed het verlangen om terug te keren naar de natuur hun weg vinden in dense texturen, ritmes en lagen. Tussen de aanstormende feedbackgolven duiken harmonieuze klanken op, als zonnestralen die doordringen tot in de duisternis van de diepzee.

Bill Morrison

Lost Avenues

Bill Morrison maakte furore met zijn typerende aanpak van found footage. Door de degeneratie van oude nitraatfilm verschijnen de historische shots vanzelf in nieuwe, verrassende gedaantes. Verstoringen, abstracte vlekken en vegen vormen de poëzie van net niet verloren frames in films die melancholische gevoelens van verlies en teloorgang met zich meevoeren. Lost Avenues is een bloedmooi relaas van een walvis doorheen mysterieuze natuurbeelden.

Philippe Cote

Les Ombres aquatiques

In Les Ombres aquatiques dompelen we onszelf opnieuw onder in de oceaan, alleen geeft Philippe Cote de mens wel een plaats, als een romantische Wanderer, overweldigd door het sublieme. Zijn fasci­natie betreft de blik vol ontzag en verwondering. Daarom legt hij vooral de toeschouwers vast op super 8, terwijl ze zich vergapen aan de aquatische wonderen.

Les Ombres aquatiques © Light Cone, Paris

Tom James Scott

Na twee contemplatieve natuurfilms volgt een al even meditatief en sereen orgelpunt van de Britse multi-instrumentalist Tom James Scott. Hij weet met zijn minimalistische, maar expressieve klankbord een tijdloze kosmos op te wekken waarin moderne compositie, traditionele muziek en improvisatie samenkomen. Tegelijk krijgen ook visuele en literaire bronnen een echo in Scotts persoonlijke symfonieën.

Peter Hutton

Skagafjörður

De hypnotische films van de in 2016 overleden Amerikaanse filmmaker Peter Hutton zijn een liefdevol eerbetoon aan de 19e-eeuwse landschapsschilderkunst en natuurfotografie. De long takes en zorgvuldig gekadreerde composities van stadsgezichten of landschappen nodigen de toeschouwer uit om tijd te nemen en aandachtig te kijken. Skagafjörður ontleent zijn titel aan een bijzonder gebied in het noorden van IJsland. De film documenteert het adembenemend landschap in een reeks desolate vergezichten, schakelend van zwart-wit naar lumineuze kleuren. Het resultaat is een prachtig gefilmd onderzoek naar reflecties en luchtspiegelingen, grillige bergtoppen en rook­slierten, dikke wolkenvelden en wazige, verticale schachten van licht. Hutton vindt het mythische karakter van IJsland terug in zijn oude fysieke herkenningspunten, zoals het imposante Drangey Island, maar ook in de vluchtige momenten die het landschap langzaam transformeren.

De films van Hutton hebben geen soundtrack. Timo Van Luijk, een Belg met Finse roots, en de Britse Andrew Chalk beschouwen de film daarom als een uit­nodiging, niet om de landschappen te verklanken, maar om het natuurlijk mys­terie ervan te vervoegen. Duoproject Elodie laat de luisteraar in een wakende droomtoestand glippen via een subtiele stroom van klanken, samengesteld uit het geluid van toetsenborden, fluiten, snaarinstrumenten, riet en percussie. Hun aanraking is altijd zacht en de stemming constant nachtelijk.

Skagafjörður © Arsenal, Berlin

Derek Jarman

The Angelic Conversation

GB • 1985 • 78' • kleur • digitaal

Matthias Müller

Sleepy Haven

DE • 1993 • 15' • kleur • 16mm

Sequences

Concert

Bill Morrison

Lost Avenues

US • 1992 • 7' • kleur • 16mm

Philippe Cote

Les Ombres aquatiques

FR • 2016 • 11' • kleur • stil • digitaal

Tom James Scott

Concert

Peter Hutton

Skagafjörður

IS/US • 2004 • 28' • kleur • stil • 16mm
Live soundtrack: Elodie